Op het vernieuwde gedeelte van de East Side Gallery maken kunstenaars reproducties van hun originele werken uit het voorjaar van 1990. Eén van de bekendste schilders is Dmitri Vrubel, die zijn beroemde Broederkus in ere herstelt. Voor Standplaats Berlijn onderbrak Vrubel zijn schilderwerk een paar minuutjes.
Berlijntoeristen zullen de plek goed kennen: de East Side Gallery in Friedrichshain, met 1300 meter het langste stuk Berlijnse Muur dat nog overeind staat. Of beter gezegd: na renovatiewerkzaamheden in de afgelopen tijd ‘wéér overeind staat’.
“Veel verschil tussen nu en voorjaar 1990 is er niet. Een muur is een muur”, relativeert Vrubel zijn project aan de boorden van de Spree. In zijn thuisstad Moskou leverde een kunstkalender met afbeeldingen van Vladimir Poetin hem de cultstatus op. De Broederkus toont de zoenende communistische leiders Leonid Brezjnev en Erich Honecker. Geen uitzonderlijk beeld: tijdens het communisme was een zoen op wang of mond een gangbare manier om een innige politieke band uit te beelden. Eigenlijk heet Vrubels Broederkus ‘Oh Gott, laß mich diese tödliche Liebe überleben!’ (Господи, помоги мне выжить среди этой смертельной любьви!).
De praktische uitvoering is een stuk gemakkelijker dan toen. “Ik heb bijvoorbeeld een steiger tot mijn beschikking, toen alleen een ladder. Anderzijds is de belangstelling nu veel groter. Destijds kon ik gestaag doorwerken, terwijl nu allerlei voorbijgangers iets van me willen weten of met me op de foto gaan.” Geroutineerd mengt hij verschillende tinten verf uit gekleurde potjes. Met exact de goede kleur roze punt hij de bovenlip van Erich Honecker bij. “Die aandacht, dat was vlak na de val van de Muur wel anders. Op deze plek bevond zich een checkpoint in één richting, van het Westen naar het Oosten. Daardoor kwamen hier amper Oostberlijners.” Behalve dat was dit een plek waar mensen zo snel mogelijk vandaan wilden.
Betonrot. Graffiti. Sloopwerk. Afbladderende verf. Zo maar vier argumenten om de East Side Gallery te vernieuwen. Dit ging ver: in maart en april van dit jaar werd de Muur gezandstraald. De kunstwerken verdwenen, de protesten van Berlijners en kunstenaars ten spijt. Om de oude glorie te herstellen, werden de honderd kunstenaars uit 24 landen (op een paar na) opgespoord en gevraagd nog één keer hetzelfde te schilderen. Eerst vond Vrubel dat maar niets. Moet nou echt een oud kunstwerk, dat destijds enorme politieke waarde had, vervangen worden? Bovendien is de gage van 3000 euro een fooi voor de populaire Rus. Hij ging, waarschijnlijk na wat achterkamertjespolitiek, later toch overstag.
Van de aanvankelijke tegenzin is vandaag geen sprankje terug te zien. “De Muur viel echt bijna om van ellende”, zegt Vrubel. “Bovendien blijft de boodschap van de afbeelding dezelfde en dat is het belangrijkst. Ik vind het een goed initiatief en doe mijn werk graag nog eens over. Ik ben er van overtuigd dat de nieuwe Broederkus heel dicht bij het origineel komt.”
Met exact de goede kleur roze punt Vrubel de bovenlip van Leonid Brezjnev bij
Kunstenaarsgereedschap
´Doerak´ Dmitri Vrubel
lekker gay lekker
Mooi, mooi, mooi