De souvenirwinkels liggen er vol mee: stukjes van de Berlijnse Muur. In een foliezakje. Formaat kiezelsteen, wat verf aan één zijde, een echtheidscertificaat en de toeristen hebben het gevoel een origineel stuk Berlijnse geschiedenis te bezitten. Gelukkig kan dit ook anders, al is het financiële offer dan vele malen groter.
Als ik die kiezels zie, dan moet ik steeds weer denken aan een vriend hier, die grote stukken steen verkocht als ‘stukken van de Berlijnse Muur’. Lachend vertelde hij erover toen ik hem voor het eerst trof in een café in de Perleberger Straße. Hoe hij met een houweel in zijn achtertuin een betonblok in stukken stond te hakken. “Domme toeristen! Ze kopen alles, als je maar zegt dat het met de DDR te maken heeft.” Hiermee bedroog hij zijn klanten niet, zo vond hij. “Ik zei er terloops bij dat het slechts ‘replica’s’ waren. Wat de omzet betreft, maakte het overigens weinig uit. Dat maakt het nog lachwekkender.”
Oppassen dus, mocht u van plan zijn historisch beton aan te schaffen.
Toch gloort er hoop aan de horizon. Niet alles is namelijk namaak: er is ook nog authentiek materiaal te vinden uit de ‘Muurtijd’. Wie een relikwie wil dat veel groter is dan een kiezelsteen, kan aanstaande donderdag, vrijdag en zaterdag terecht in het raadhuis van het stadsdeel Schöneberg. Vier exemplaren van 3,60 meter hoog en 1,20 breed gaan daar onder de hamer. Da’s een flink stuk en dan krijg je er ook nog een geschilderd kunstwerk op. Van Berlijns skyline bijvoorbeeld. Interesse? Neem een goedgevulde portemonnee mee. Het openingsbod is 2000 euro en vorig jaar, bij een soortgelijke veiling, klonk de hamerslag pas bij 7800 euro.
De East Side Gallery, blik op de buitenkant van de souvenirwinkel. Hoe de veilingstukken eruitzien is nog onbekend
Beantwoorden
http://en.wikipedia.org/wiki/Palasthotel
Karl-Liebknecht-Straße 5, right behind the Berliner Dom and close to the river Spree.[1] It was built on a design by Ferenc Kiss between 1976 and 1979.[2] The hotel had 600 rooms with 1,000 beds and a conference hall with about 2,000 seats. It was closed for all East German guests, as one had to pay in a hard currency instead of the local East German mark. Between 1990 and 1992 the hotel was owned by Interhotel AG. In 1992, the hotel was closed due to the Asbestos that was used in the construction. It was demolished in 2000[3] to make room
Wie heeft nog foto’s van en in dat hotel en of van de band die er speelde, ook zoek ik Madeleine die in dat hotel werkte.
Geef een reactie